I’ll write when i have something to say
Langzaam, langzaam, lang-zaam. Begin juli sloeg het toe. Mijn brein ging in overload modus. Nadenken lukte niet meer. De meest simpele beslissing bracht me in tranen. ‘Ik weet het niet.’ ‘Dat kan ik niet.’ Dit waren de enige twee zinnetjes die ik nog kon denken en uitspreken. Mijn hersens voelden alsof iemand ze onder stroom…
Vanavond wordt op meerdere locaties de documentaire “Stemmen van na-oorlogse generaties” getoond. Over de impact van oorlog en het koloniaal verleden, gericht op de overdracht van trauma’s tussen generaties. Als tweede generatie heb ik hier mijn hele leven naar uit gekeken. Ik ben nog van de generatie die zelf niet in Indië is geboren, maar wel…
Maandagochtend. Nog voor ik mijn ogen open kan doen spoelt een golf van verdriet over me heen. Het voetbalseizoen is weer geopend. En dat heb ik geweten afgelopen weekend. Eerdere jaren werden voetbalwedstrijden in groepjes bij mensen binnenshuis of in cafe’s bekeken. Nu wordt er een tent opgezet, komt het grootbeeldscherm naar buiten met daarbij…
Zijn met wat is, met de toestand in de wereld of je leven in het klein, het is iedere dag een nieuwe uitdaging, opnieuw dat proces.Soms lukt het, even zo vaak ook niet, dan stuit je op weerstand, op dat gevoel van ‘het is genoeg’, ik wil het niet (meer) weten’. Soms is ‘wat is’…
Het is tijd voor een dansje, gewoon even bewegen, lichaam en ziel verheffen, het gewicht van de wereld van me af laten glijden. In stilte in de kamer, zittend op de bank, springend door de ruimte, dansen kan altijd en overal. Vanavond doe ik het in stilte, gewoon, omdat het kan. Dans gerust even mee!…
GENOMINEERD!Yes! We beginnen deze nieuwe maand met goed nieuws! Niet alleen zit ik vandaag precies drie jaar in mijn heerlijke studio, maar nadat ik in 2014 al de aanmoedigingsprijs mocht ontvangen, ben ik bijna 10 jaar later opnieuw GENOMINEERD voor de CULTUURPRIJS WEESP & DRIEMOND!Mijzelf promoten is niet echt mijn ding. Liever laat ik mijn…
Woorden komen langzaam op gang vandaag. Ze zijn met nooit genoeg en dat weten ze, dus hebben ze geen haast. Beelden, ja, die stromen in overvloed, net als gevoelens en allerlei soorten gedachten. Ik sluit mijn ogen en laat ze toe. Bekijk, voel, beleef ze allemaal. Ieder jaar weer, ieder jaar net even anders, dieper,…
Een goed moment om stil te staan bij iedereen die op een of andere manier te maken heeft met het autisme spectrum (AS) en dat zijn wij allemaal. Niet alleen degenen die zich, gediagnosticeerd of niet, op het spectrum bevinden, maar ook iedereen daaromheen. Of je het nu weet of niet, het is bijna niet…
Instanties bellen, een kunst die ik niet beheers. Bedenken dat je iets wil is één ding. Het in werking zetten, het begin van een heel proces van angst, uitstel, zenuwen, nachtmerries, slecht slapen tot paniekaanvallen aan toe. Zomertijd. Lichaam, brein en klok weer enigszins op één lijn krijgen duurt altijd ’n paar weken. Deze eerste…
Een netwerkbijeenkomst. Verwachte gasten, zo’n dertig mensen. Via de invaliden-ingang brengt de lift me naar de juiste verdieping. Voor en na de lezing is ruimte en tijd voor netwerken met drankje. Ik ben de enige die zit, de rest van het gezelschap staat met drankjes rond de sta tafels. Even blijf ik hangen rond de…